Mama & Mini

Mama: En dan ineens ben je mama

27 November zou volgens de berekening de dag kunnen zijn waar op hij kon komen. Het leek zo ver weg, maar drie weken geleden veranderde onverwachts alles.

De meeste lezers hebben het al gelezen op sociaal media. Op 9 oktober ben ik namelijk mama geworden van onze kleine zoon T. Ik heb lang getwijfeld wat ik hierover zou delen want ik weet dat veel van mijn lezers geen mommyblog lezers zijn, maar voor deze ene keer.

Het begon allemaal op 29 september toen ik een extra controle had in het ziekenhuis. Ik loop vanaf het begin van mijn zwangerschap in het ziekenhuis omdat de verloskundige bij mijn eerste check een hoge bloeddruk geconstateerde. Tijdens de controle was de arts wel tevreden met alle testjes die ze deed, maar ze wilde toch even een urine check. Dus die deed ik niets vermoedend.

Ik ging naar huis, was alleen want Ton was nog even lekker met vrienden een paar dagen weg en ik genoot van de avond. Tot om 21:45 de telefoon ging met de melding dat ik naar het ziekenhuis moest komen voor tijdelijke opname voor een 24 uurs urinecheck op eiwitten. Nou dacht ik dat ik erna wel lekker naar huis kon want ik voelde mij eigenlijk top fit, maar helaas bleven mijn eiwitten op de rand schommelen. Ineens werd ik definitief opgenomen en lag ik, met Ton ver weg, helemaal alleen op een kamer. En dat is heel moeilijk kan ik je vertellen. Want ook al steunt je familie je, op zo een moment heb je je maatje, je geliefde kei hard nodig.

De kleine man werd de hele dag constant gemonitord via een ctg, mijn bloeddruk werd meerdere keren per dag gemeten, elke dag werd ee bloed afgenomen en elke keer kreeg ik een hele rits vragen. Maar na een week vond ons manneke het genoeg. Zijn hartslag daalde een paar keer die dag en daarom besloten ze dat ik ingeleid moest worden. Dit werd die vrijdag gedaan, maar na 3 dagen kon de bevalling pas beginnen. Ik heb geen behoefte om echte details te delen want ik heb alles in een shock die 7 uur laten komen en gaan om vervolgens te bevallen van onze zoon.

Inmiddels is T. alweer bijna 2 weken oud en hij doet het prima. Hij is 7 weken te vroeg geboren, maar ontzettend sterk. Zo heeft hij maar een week in de couveuse gelegen en kan inmiddels als hij genoeg energie heeft, een flesje leegdrinken. Het is nu een kwestie van aan komen, zelf de borst kunnen drinken en als hij dit weekend geen incidenten heeft, van de monitors af gaan.

Zelf ben ik nu eindelijk een beetje aan het bij komen van deze heftige rollercoaster. Ik heb vannacht voor het eerst weer thuis geslapen om een beetje op te laden. Dat is nog best lastig, want je laat je kleintje gewoon achter . Maar soms moet je voor jezelf kiezen om een goede moeder te kunnen zijn.

Liefs,

You Might Also Like...

3 Comments

  • Reply
    Wendy
    21 oktober 2017 at 21:19

    Jeetje meid, wat heftig allemaal. Ik heb het stilletjes allemaal een beetje gevolgd op social media, maar poeheej. Ik hoop dat jullie kleine man het zo goed blijft doen als hij tot nu toe doet. Sterkte! xx

  • Reply
    Olga // Daar Was Eens
    21 oktober 2017 at 22:15

    Heel heftig. Wel alsnog van harte gefeliciteerd met z’n allen. X

  • Reply
    Saskia
    22 oktober 2017 at 10:34

    Heftig allemaal… Maar gelukkig hebben jullie nu je kleine man<3
    Probeer zoveel mogelijk te genieten en dat jullie kleine man maar snel mee mag naar huis!
    xx

Leave a Reply